Cryptocurrency Prices by Coinlib

آشنایی با متاورس یا جهان دیجیتال---بخش2

maxuse

Well-known member
با وجود یک بازیگر متمرکز که توانایی کنترل دارایی‌ها، قابلیت‌های کاربر و حساب‌های بانکی را داشته باشد، هرگز نمی‌توان یک اقتصاد کاملاً باز داشت.

فقط پلتفرم‌های باز که با قرارداد هوشمند کار می‌کنند، غیرمتمرکز هستند، قابلیت همکاری با سایر اپلیکیشن‌ها را دارند و زبان آنها تورینگ کامل است، می‌توانند از اقتصاد مالکیت که برای رشد متاورس لازم است پشتیبانی کنند.

در فیلم «بازیگر شماره یک آماده»، رئیس یک شرکت شیطانی به نام IOI در تلاش بود تا به هر قیمتی شده گنج‌های مخفی در اوآسیس را پیدا کرده و کنترل کامل این متاورس را به دست آورد. او برای این کار تعداد زیادی از افراد را استخدام کرد. این شرکت به آنها پول قرض می‌داد و آنها برای جبران آن بدهی‌ها مجبور بودند برایش کار کنند؛ نمونه‌ای از به بردگی کشاندن بشریت، آن هم به‌شکل قانونی.

شاید کمی افراطی به نظر برسد، اما واقعیت دارد. اگر هر شرکتی کنترل بیش از حد روی متاورس پیدا کند، ممکن است تصمیم بگیرد مانند اپل عمل کند و از همه معاملاتی که در متاورس انجام می‌شود کارمزد دریافت کند یا بخش زیادی از آن معاملات را به زور تصاحب کند. این امر نتیجه‌ای جز از بین بردن کارآمدی اقتصادی ندارد و به‌تدریج شعله‌های نوآوری و کشف مدل‌های جدید و مفید کسب‌وکار را خاموش می‌کند.

اقتصاد غیرمتمرکز قطعاً عادلانه‌تر، کارآمدتر و پایدارتر از اقتصادی است که در آن به شرکت‌های متمرکز اعتماد کنیم و کلیدهای متاورس را در اختیار آنها قرار دهیم. در کریپتوورس یا دنیای رمزنگاری، هرکسی مالک کلیدهای قلمروهای شخصی خودش است.

مالتی ورس (چند جهان در یک جهان)

در حال حاضر، یک متاورس جهانی مانند اوآسیس در فیلم بازیکن شماره یک آماده که قابلیت همکاری داشته باشد وجود ندارد. در عوض، تعداد زیادی پلتفرم متفاوت داریم که برای به دست آوردن کاربران با همدیگر رقابت می‌کنند.

اولین بازی‌های چندنفره آنلاین (MMO) و بازی‌های دنیای باز مانند دنیای وارکرفت و سکند لایف (Second Life) در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ پایه‌های مالتی‌ورس‌های سه‌بعدی مدرن را بنا نهادند. با این حال همان‌طور که ویتالیک دریافت، اقتصادهای آنها ۱۰۰٪ به یک شرکت متمرکز وابسته است که مجبورید به آنها اعتماد کنید. حتی نمی‌توانید آیتم‌هایی را که خریده‌اید و پولی را که جمع کرده‌اید، از دنیای یک بازی به دنیای بازی دیگری ببرید.

دسنترالند یک فضای سه‌بعدی است که شما می‌توانید در آن دنیاهای مجازی بسازید، بازی کنید، در موزه‌هایی که پر از هنر NFT هستند گشت بزنید، در کنسرت‌های زنده شرکت کنید و کارهایی انجام دهید که متعلق به دنیای واقعی هستند. با نصب افزونه متامسک در یک مرورگر وب استاندارد، اجازه دسترسی به ارزهای دیجیتال و ویژگی‌های NFT را خواهید داشت. می‌توانید دارایی‌ها را خرید و فروش کنید، هنر مجازی خلق کنید و در گالری‌های هنری بفروشید یا اینکه دنیاهای جدیدی بسازید. چندین شرکت در زمین‌های دسنترالند سرمایه‌گذاری کرده‌اند و برخی از آنها تمایل دارند برای توسعه آن به معماران ماهر هزینه پرداخت کنند.

آشنایی با متاورس یا جهان دیجیتال؛ زندگی دلخواه از نوع مجازی

انواع مختلفی از بازی‌ها در دسنترالند وجود دارد که هر کدام را دوست دارید می‌توانید بازی کنید. برخی از آنها جوایزی به‌شکل NFT‌ها به شما ارائه می‌کنند که می‌توانید آنها را در اوپن سی (OpenSea) بفروشید. پلتفرم‌های مشابهی مانند سومنیوم اسپیس (Somnium Space) و سند باکس (The Sandbox) هم هستند. البته تا آنجا که من می‌دانم، نمی‌توانید آیتم‌ها و لباس‌هایی را که در دسنترالند استفاده می‌کنید وارد سندباکس کنید.

مالتی ورس به یک اومنی ورس یا جهان فراگیر نیاز دارد

مالتی ورس تا حدودی به اینترنت شبیه است. تعداد زیادی اپلیکیشن و فضاهای مختلف دارد و اطلاعاتی که بین آنها به اشتراک گذاشته می‌شود نسبتاً ناچیز است. با این حال همین‌طور نمی‌ماند؛ چون رمزنگاری و محاسبات غیرمتمرکز دارند برخی از این موانع را از سر راه برمی‌دارند.

برای مثال، در مالتی ورس می‌توانید چیزهایی را که در یک برنامه دارید و مال خودتان است، به برنامه دیگری منتقل کنید. مثلاً می‌توانید یک ارز دیجیتال را در یونی سواپ معامله کنید و بلافاصله در صرافی دیگر به یک ارز دیجیتال تبدیل کنید. به همین ترتیب، می‌توانید آیتم‌هایی را که در دسنترالند می‌خرید و لباس‌هایی را که در آنجا می‌پوشید در اوپن سی بفروشید. البته این امر درباره بیشتر دارایی‌های مربوط به دنیای سه‌بعدی یا درباره محیط‌های موجود در آن صدق نمی‌کند. برای مثال، اگر دنیایی را در دسنترالند داشته باشیم، نمی‌توانیم آن را در سندباکس پیدا کنیم و بازی‌هایی را که در یونیتی ساخته شده‌اند نمی‌توانیم با برنامه آنریل انجین (Unreal Engine) باز کنیم.

اگر بخواهیم دنیاهای ما باز باشند و بتوانیم آنها را در پلتفرم‌ها، دستگاه‌ها و موتورهای مختلف جستجو کنیم، باید داده‌های باز و قابل‌دسترسی داشته باشیم. همچنین برای اینکه دارایی‌ها را در هر زمان و هر مکانی که به آنها نیاز داریم به دست آوریم، باید به خدمات آنی و امکان اشتراک داده دسترسی داشته باشیم. اومنیورس انویدیا (NVIDIA’s Omniverse) فرمت‌های فایل باز مانند USD پیکسار را با خدمات شبکه ترکیب می‌کند و بنابراین شما می‌توانید با ابزارهایی که با آنها فضاهایی را برای واقعیت مجازی ایجاد می‌کنید به آن متصل شوید.

در نتیجه، افرادی که دنیاها را می‌آفرینند می‌توانند از از طریق برنامه‌های مختلف با هم برای ویرایش و مشاهده دارایی‌های مشابه به‌شکل آنی همکاری کنند. این قابلیت اساسا به همکاری در گوگل داکس برای جهان‌های سه‌بعدی شبیه است.

اومنیورس

اومنیورس از پیکسار به‌عنوان فرمت فایل بومی خودش استفاده می‌کند، اما نسخه پیشرفته‌تر آن را به کار می‌گیرد. به این صورت که دارایی‌ها را به‌عنوان خدمات فعال در فضای ابر ارائه می‌کند، بنابراین بسیاری از اپلیکیشن‌ها می‌توانند همزمان به آن متصل شوند. USD پیکسار نوعی فناوری منبع باز است؛ یعنی هر توسعه‌دهنده‌ای می‌تواند ابزارها را دانلود کرده و این فناوری‌ها را با برنامه‌ها و بازی‌ها ادغام کند. همه کسانی که در پروژه‌های مرتبط با متاورس کار می‌کنند، باید حول این فناوری‌ها و دارایی‌های باز که می‌توان آنها را به اشتراک گذاشت همگرا شوند.

اما به اشتراک گذاشتن داده‌ها پایان کار نیست. داده‌های مشترک، محاسبات مشترک و پهنای باند مشترک بستر متاورس هستند و فقط زمانی که همه آنها با هم جمع شوند، ما به‌عنوان یک گونه (species) می‌توانیم با همکاری یکدیگر هر چه بخواهیم به دست آوریم.

اکنون چیزی که نیاز داریم یک اومنیورس غیرمتمرکز است که عمومی باشد و هر کسی بتواند از آن استفاده کند، در آن سهیم شود، میزبان گره‌ها باشد و به گسترش و توسعه آن کمک کند.

ارز دیجیتال چه ارتباطی با متاورس دارد؟

ما شکل‌هایی از فناوری‌های توزیع‌شده و همتا به همتا را از دهه‌ها قبل داشته‌ایم. برای نمونه، نرم‌افزار محاسباتی توزیع‌شده‌ای مانند [email protected] از سال ۲۰۰۰ و به‌اشتراک‌گذاری فایل به‌شکل همتا به همتا از دهه ۱۹۹۰ تاکنون وجود داشته‌اند. یعنی ما حداقل سه دهه قبل این امکان را داشتیم که یک سیستم‌عامل مشترک برای به‌اشتراک‌گذاری فایل و محاسبه غیرمتمرکز ایجاد کنیم. اما در تمام این سال‌ها جای یک مؤلفه مهم خالی بوده است: اینکه چطور به کاربران‌مان پاداش می‌دهیم تا در خدمات عمومی مشارکت کنند؟

تعداد زیادی از افراد هستند که زمان واحد پردازشگر مرکزی (CPU time) خودشان را برای کمک به مبارزه با سرطان و کووید- ۱۹ اهدا می‌کنند، اما همیشه مشکل بزرگی بر سر راه خدمات به‌اشترا‌ک‌گذاری فایل به‌شکل همتا به همتا وجود داشته است و آن بارگیری رایگان در آن است. تعداد زیادی از افراد به شبکه متصل می‌شوند، منابع مشترک را مصرف می‌کنند و سپس قبل از آنکه برای جبران هزینه هر آنچه دریافت کرده‌اند به اندازه کافی مشارکت کرده باشند، از سیستم خارج می‌شوند (اتصال‌شان را قطع می‌کنند).

آشنایی با متاورس یا جهان دیجیتال؛ زندگی دلخواه از نوع مجازی

مشوق‌ها همان مؤلفه‌ای هستند که همیشه جای خالی آن را حس می‌کردیم. ما به مشوق‌ها نیاز داشتیم. ارزهای دیجیتال پول قابل‌برنامه‌ریزی هستند و با آنها می‌توانیم پروتکل‌های فراروند (Self-sustaining) ایجاد کنیم:

  • خدمات به‌اشتراک‌گذاری فایل که در آن افراد بابت به اشتراک گذاشتن فضای ذخیره‌سازی و پهنای باند اضافی‌شان مبالغی را دریافت می‌کنند.
  • خدمات به‌اشتراک‌گذاری قدرت محاسباتی که در آن افراد بابت به اشتراک گذاشتن کارت‌های گرافیک گیمینگ گران‌قیمتشان در زمان‌هایی که بازی نمی‌کنند مبالغی را دریافت می‌کنند.
به همین ترتیب، همه ما می‌توانیم تأمین‌کنندگان نقدینگی باشیم. یعنی در ازای مشوقی که دریافت می‌کنیم پول‌هایمان را روی هم بگذاریم تا نقدینگی لازم تأمین شود، به‌ طوری که کاربران بتوانند به شکلی کارآمد، یک ارز دیجیتال را با ارزی دیگر مبادله کنند.

از زمانی که شروع به نوشتن این مقاله کرده‌ام، ۳٫۷۶۱۷ TFUEL (حدود ۰٫۱۳ دلار) در شبکه تتا در ازای به اشتراک گذاشتن پهنای باند و قدرت محاسباتی سیستمم دریافت کرده‌ام. The Theta Edge Compute beta به‌شکل خودکار، منابع را به [email protected] اهدا می‌کند. من فقط کاری را که باید، انجام می‌دهم و بابتش مشوق دریافت می‌کنم.

با ارزهای دیجیتال می‌توانیم دست‌به‌دست هم برای تقویت یک متاورس مشترک تلاش کنیم و هزینه خدماتی را که برای پشتیبانی از آن لازم است بپردازیم، بدون اینکه نگران باشیم یک شرکت بیاید و مالکیت همه منابع را در اختیار بگیرد. هر کسی به‌جای پرداخت پول بابت خدمات وب آمازون، می‌تواند نودها را در منزلش اجرا کند و برخی از هزینه‌های سخت‌افزارش را که برای تعامل با متاورس لازم است بازیابی کند.

هوش مصنوعی و متاورس

یکی از جنبه‌های مهم متاورس که اتفاقاً نادیده گرفته شده است، هوش مصنوعی است. این در حالی است که کاربردهای بسیار زیادی برای آن وجود دارد. در ادامه چند نمونه از آنها را نوشته‌ام:
  • هوش مصنوعی می‌تواند برای ایجاد، حسابرسی و ایمن‌سازی قراردادهای هوشمند به کار رود و کاری کند که نوشتن قراردادهای هوشمند و استفاده از آنها آسان و ایمن باشد. ما به این مورد نیاز فوری داریم و اتفاقاً فناوری‌ای که برای آن نیاز داریم موجود است.
  • موجودات هوشمندِ دارای هوش مصنوعی، می‌توانند در متاورس گشت‌وگذار کنند و با ما و با یکدیگر تعامل داشته باشند. امروزه هوش مصنوعی می‌تواند تصاویر واقعی و مدل‌های سه‌بعدی از چهره‌های انسان‌ها را تولید کند، متن را به گفتار تبدیل کند تا با صدای انسانی صحبت کند و طوری شخصیت‌های سه‌بعدی را به‌شکل متحرک درآورد که انگار واقعاً دارند حرف می‌زنند.
  • هوش مصنوعی می‌تواند به ما در ایجاد دارایی‌ها، آثار هنری و محتوا در متاورس کمک کند.
  • هوش مصنوعی می‌تواند نرم‌افزار و فرایندهایی را که ما استفاده می‌کنیم بهبود بخشد. چند سال دیگر، خودِ هوش مصنوعی، هوش مصنوعی را ارتقا می‌دهد و به انفجار هوش و فناوری منجر می‌شود.
 
بالا